عاشق واقعی وقتی دلش میگیرد بهترین چیز که میتواند آرامش کند نوشتن است شاید راههای دیگری برای خالی کردن عقده دل باشد ولی برای من نوشتن در حکم تسکینی است که آرامش را به دلم باز میگرداند...

پس از چند روز جدال با درون خویش امشب تصمیم گرفتم بعد ار مدت طولانی آپ کنم اما واقعا نمیدانم چه باید بنویسم و چه بگوییم

فقط اینو میدانم چه زود گذشت روزهای با هم بودن و چه دیر فهمیدم دیگر بر نخواهند گشت اون روزهای طلایی...

گاهی فکر میکنم این چه خصلتی است که ما داریم بد خصلتی در وجود ماست ارزشی برای تمام آنچه که مالکش هستیم قائل نیستیم ولی حسرت چیزهای را میخورییم که از دست دادیم انگار تا چیزی را از دست ندهیم قدرش را نمیدانیم

به علت مسافرتی که در پیش خواهم داشت شاید دیگر نتوانم این وب را آپ کنم نمیدانم باید شاد باشم با غمگین ... دو حس متفاوت در من موج میزند

دیدار دوستان و آشنایان در وطن مرا به اوج وصف ناپذیری میبرد و از سویی دیگر از دست دادن سعادتی که با خواندن دست نوشته های زیبایتان بر من غالب میشود غمگین و ناراحت... نمیدانم بر کدام حس باید فائق آیم...

ولی این را خوب میدانم از دست دادن شما برای مدت هرچند نه چندان طولانی و بس کوتاه مرا آزرده خواهد کرد

من به وطن برمیگردم به دیار دوست داشتنی ام و این تنها دلیل شاد بودن من است من میروم اما نه از نوع رفتن میروم تا بمانم...

به امید روزی که نزدیکی دلها و دیده ها فکر نامه نوشتن را از سرمان بیرون کنند..

تا چند ماهی خوشی را بدون ما تحمل کنید

سلامتی یارتان خدانگهدارتنان...