با تمامی دردهایم در شبی رخوت انگیز به سراغتان آمده ام هر چند رنجهایم مجالی برای گفتگو باقی نگذاشته اند اما به یاد گذشته که با دیدارتان عظیم ترین رنجهایم را به فراموشی میسپردم شما را میخوانم و همانند روزگار کودکی دیدگانم را به آسمان میدوزم و انتظاری شیرین را تجربه خواهم کرد نمیدانم به من گوش فرا میدهید و مثل همیشه پذیرایی دردهای دلم میشوید یا نه؟

اما آمده ام و باور دارم وخواسته دلم را خواهید پذیرفت ولی این بار نمیدانم از کجا آغاز کنم؟ از دردهای کهنه که هزاران بار به آنان گوش دادید یا غمی که از دوری شما هر سحرگاه به من سلام میکرد

میدانم که میدانیداما باز هم کودکانه برایتان تکرار میکنم حتی اگر پاسخم را ندهید من آمده ام این بار با شما باشم همراه و همگام شما و باور دارم در این بیابان برهوت تنهایی تنهایم نمیگذارید به انتطارتان میمانم........