هنگامی که :

تمام بهشت را با نگاهی بر اندام درخت پنجره اتاقم تجربه می کنم

چرا ناراحت باشم ؟

وقتی که :

بهترین موسیقی ها را در سکوت اتاق کوچکم می شنوم

چرا غرق شادی نباشم ؟

گاه یک لبخند ، آن قدر عمیق می شود که گریه می کنم

گاه :

یک نگاه « چنان سنگین است ، که چشمانم ، رهایش نمی کنند

گاه :

یک عشق آن قدر ماندگار است ، که فراموشش نمی کنم.

و چه خوب است که این عشق اوّل :

به خدا باشد و بعد به بنده های او.

به چشمانت بیاموز که هر کس ارزش دیدن ندارد...

او می فهمید..... نیازی به تفسیر نبود.... نه حتی نیازی به کلامی..... او مرا می فهمید... صدایش کردم و کافی بود.... چشمهایش را بست.... می دانستم که می اندیشد.... و من او را دیدم... آن شب... میان ابرها... خودش بود... من... او را .... دیدم... دستم را دراز کردم... و او دست مرا گرفت..... از میان اشکهایم او را دیدم ....
و دریافتم که چه دور بودم... و او چه نزدیک بود

چيزي ندارم به تو بدم غنچه تازه رسيده گل مريم

زخم نگا ههات بااين دوا نميشه مرحم

چيزي ندارم به تو بدم جزء يه قلب پاك سادم

قلبي كه تنها به عشق تو تو سينه داره ميزنه هر لحظه

قلب من مال توء مال توء اي نازنينم دل گرفتار تو اي نازنينم

قلب من مال توء دل گرفتار تو اي بهترينم

تو با اون چشمهاي جادويت لب هاي غنچه وگيسوت

وقتي اومدي سر راهم نشونم دادي چشم و ابروت

بردي از من دل و دينم اي عزيز نازنينم

عشق من تنها تو بودي اولين و آخرينم
 
قلب من مال توء مال توء اي نازنينم دل گرفتار تو اي بهترينم

من كه تو رو مي پرستم باشه خاليه هر دوتا دستام

قلب خودمو هديه ميارم تا بگم عاشقت هستم

قلب من مال توء مال توء اي نازنينم دل گرفتار تو اي نازنينم